บทที่ 135 บทส่งท้าย สัจธรรมกฏแห่งกรรม2

บุรุษรับรู้ได้ถึงความเย็นเฉียบชนิดที่ทำให้รู้สึกเสียววาบไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ “จ่ะ เจ้าจะทำอันใด?” เฉินอี้ตวาดถามลั่นสั่งห้ามด้วยเสียงสั่นพร่า “อย่า!”

“ใบหน้าของท่าน บุตรชายของเรารังเกียจยิ่ง”

หวังเหลียนหรงหรี่ตาลงก่อนสะบัดมือขวับ         มีดสั้นพลันกรีดบาดเนื้อตรงผิวหน้า

“อ๊า!” เฉินอี้เจ็บแปลบแสบ...